ახლობელი საავადმყოფოში გარდაიცვალა: რა ხდება შემდეგ

ამბის შეტყობინება: ზარი კლინიკიდან ან საუბარი ექიმთან

თუ ოჯახის წევრი იმ წუთს პალატაში არ იმყოფებოდა, კლინიკა ჩვეულებრივ იმ ადამიანს უკავშირდება, ვინც მიღებისას საკონტაქტო პირად დაფიქსირდა. ზოგი საავადმყოფო ამბავს ტელეფონით ატყობინებს, ზოგი კი ოჯახს სთხოვს, მოვიდნენ და მკურნალ ექიმს პირადად შეხვდნენ. ორივე შემთხვევაში გაქვთ უფლება, მშვიდად დასვათ კითხვები: რა მოხდა ბოლო საათებში, ვინ იყო გვერდით, განიცადა თუ არა ტკივილი. თუ ზარმა მოულოდნელად მოგისწროთ, ნუ დაჯდებით საჭესთან მარტო. სთხოვეთ ნათესავს ან მეგობარს, რომ წაგიყვანოთ, ან გამოიძახეთ ტაქსი, რომ კლინიკამდე უსაფრთხოდ მიხვიდეთ.

გამომშვიდობება პალატაში

უმეტეს კლინიკაში ოჯახს აძლევენ საშუალებას, ცხედართან რამდენიმე წუთი გაატაროს, სანამ ის სამაცივრე განყოფილებაში გადაიყვანება. ეს შეიძლება იყოს ჩვეულებრივი პალატა, რეანიმაციის ბოქსი ან ცალკე ოთახი, რომელსაც პერსონალი ამისთვის ათავისუფლებს. თუ გსურთ, ხელზე მოჰკიდოთ ხელი, ილოცოთ ან უბრალოდ ჩუმად იჯდეთ, ითხოვეთ ეს პირდაპირ. სანთლის ანთება ზოგ განყოფილებაში უსაფრთხოების გამო აკრძალულია, მაგრამ ლოცვასა და მოკლე სიჩუმეს არავინ შეგიშლით. თუ ოჯახის სხვა წევრები ჯერ გზაში არიან, ჰკითხეთ ექთანს, შესაძლებელია თუ არა ცოტა ხნით დაცდა, რომ მათაც მოასწრონ.

გარდაცვალების სამედიცინო ცნობა, რომელსაც კლინიკა გასცემს

საავადმყოფოში გარდაცვალების დადასტურება და სამედიცინო ცნობის შედგენა თავად კლინიკის ექიმების საქმეა, ამიტომ სასწრაფოს გამოძახება აქ საჭირო არ არის. ცნობაში მიეთითება გარდაცვალების თარიღი, დრო და მიზეზი, ხოლო მის საფუძველზე შემდგომ იუსტიციის სახლი გარდაცვალების მოწმობას გასცემს. ცნობის მომზადებას ზოგჯერ რამდენიმე საათი სჭირდება, განსაკუთრებით შაბათ-კვირას. ხელში მიღებისას შეამოწმეთ სახელი, გვარი, პირადი ნომერი და დაბადების თარიღი: ერთი ასოს შეცდომამაც შეიძლება მოგვიანებით დამატებითი ვიზიტი გამოიწვიოს, როცა საბუთების გასწორება უკვე სხვა უწყებაში მოგიწევთ.

პირადი ნივთები: შეადგინეთ სია

საავადმყოფოში ადამიანს თან აქვს ტელეფონი, დამტენი, საფულე, სათვალე, ბეჭედი, ჯვარი, ხალათი, ზოგჯერ ფულიც. ეს ყველაფერი ოჯახს უბრუნდება, მაგრამ დაბნეულობაში ადვილად იკარგება. სთხოვეთ ექთანს, ნივთები თქვენთან ერთად გადაამოწმოს, და ქაღალდზე ან ტელეფონში ჩაიწერეთ, რა მიიღეთ. თუ ძვირფასეულობა ცხედარზეა, მაგალითად ქორწინების ბეჭედი, გადაწყვიტეთ, დარჩეს თუ არა მასზე დაკრძალვამდე, და ეს პერსონალს უთხარით. ნივთების მიღებაზე ხელმოწერას ზოგი კლინიკა ითხოვს: ხელი მოაწერეთ მხოლოდ მას შემდეგ, რაც ყველაფერს საკუთარი თვალით ნახავთ.

საავადმყოფოს სამაცივრე და ცხედრის შენახვის ვადა

გარდაცვალების დადასტურებიდან გარკვეული დროის შემდეგ ცხედარი კლინიკის სამაცივრე ან პათანატომიურ განყოფილებაში გადაიყვანება. აქ ის რჩება, სანამ ოჯახი ბიუროს არ აირჩევს და სანამ საბუთები არ მომზადდება. საავადმყოფოები ცხედარს, როგორც წესი, მოკლე ვადით ინახავენ და ხანგრძლივ შენახვას არ ითვალისწინებენ. ზუსტი პირობები, საფასურის არსებობა და გაცემის საათები განსხვავდება, ამიტომ ჰკითხეთ ადმინისტრაციას პირდაპირ. თუ დაკრძალვამდე რამდენიმე დღე რჩება, ხოლო ნათესავები შორიდან ჩამოდიან, ბიურო ცხედრის შენახვას სათანადო ტემპერატურულ პირობებში უზრუნველყოფს.

ბიუროს არჩევა მხოლოდ ოჯახის გადაწყვეტილებაა

საავადმყოფოს დერეფანში ზოგჯერ ჩნდება ადამიანი, რომელიც „დახმარებას“ გთავაზობთ და კონკრეტულ სარიტუალო სამსახურს გირჩევთ. გახსოვდეთ: არც კლინიკის თანამშრომელს, არც დაცვას და არც ვინმე სხვას არ შეუძლია აიძულოს ოჯახი, ცხედარი გარკვეულ ბიუროს გადასცეს. თქვენ შეგიძლიათ დარეკოთ რამდენიმე სამსახურში, შეადაროთ პირობები და მხოლოდ ამის შემდეგ მიიღოთ გადაწყვეტილება. თუ ზეწოლას გრძნობთ, თავაზიანად უთხარით, რომ ოჯახი თავად აირჩევს, და მიმართეთ კლინიკის ადმინისტრაციას. სამაცივრე ცხედარს იმ ბიუროს გადასცემს, რომელსაც ოჯახი დაასახელებს.

რა წაიღოთ კლინიკაში

საავადმყოფოში მისვლისას თან იქონიეთ გარდაცვლილის პირადობის მოწმობა ან პასპორტი და თქვენი საკუთარი პირადობა. სამედიცინო ცნობასა და ნივთებს კლინიკა, როგორც წესი, ახლო ნათესავს გადასცემს, და ნათესაობის დადასტურება შეიძლება დაგჭირდეთ. თუ გარდაცვლილის დოკუმენტი მიღებისას კლინიკაშივე დარჩა, ჰკითხეთ რეგისტრატურას. ასევე სასარგებლოა:

• ტანსაცმლის კომპლექტი, თუ ოჯახს სურს, რომ ცხედარი კლინიკიდან უკვე ჩაცმული წავიდეს, თუმცა ჩაცმას ბიურო მოგვიანებითაც აკეთებს;
• ჩანთა ნივთებისთვის, რომ ტელეფონი, სათვალე და საბუთები ერთად დარჩეს;
• კალამი და ბლოკნოტი ან ტელეფონის ჩანიშვნები სახელების, ნომრებისა და საათების ჩასაწერად;
• დამტენი თქვენი ტელეფონისთვის, რადგან მომდევნო საათებში ბევრი ზარი გექნებათ.

ღამით თუ დღისით: რას ცვლის დრო

თუ გარდაცვალება ღამით მოხდა, კლინიკა ოჯახს მაინც შეატყობინებს, მაგრამ ადმინისტრაცია და ზოგი სამსახური დილამდე არ მუშაობს. ამ დროს ცხედარი სამაცივრეში რჩება და ოჯახს არაფრის ჩქარობა არ სჭირდება. ღამით საკმარისია, უახლოეს ადამიანებს დაურეკოთ, ცოტა დაისვენოთ და დილით ბიუროს დაუკავშირდეთ. ბევრი ბიურო ზარებს ღამითაც იღებს, ამიტომ თუ გსურთ, რომ დილით ყველაფერი დროულად დაიწყოს, კოორდინატორს ღამითვე შეგიძლიათ მისწეროთ ან დაურეკოთ. დღისით გარდაცვალებისას ცნობის მიღება და ცხედრის გაცემა ხშირად იმავე დღეს ხერხდება.

გაკვეთა ან ექსპერტიზა: როდის ითხოვს კლინიკა

ხანგრძლივი, დიაგნოსტირებული ავადმყოფობის შემდეგ გარდაცვალებისას გაკვეთა, როგორც წესი, საჭირო არ არის. თუმცა ექიმებმა შეიძლება ის შემოგთავაზონ ან მოითხოვონ, თუ გარდაცვალების მიზეზი გაურკვეველია, თუ პაციენტი შემოყვანისთანავე გარდაიცვალა, ან თუ საქმე ტრავმას, მოწამვლას ან სხვა მოულოდნელ გარემოებას ეხება. ასეთ შემთხვევაში შეიძლება სასამართლო-სამედიცინო ექსპერტიზა დაინიშნოს, რაც ცხედრის გაცემას აგვიანებს. ჰკითხეთ ექიმს, ვინ მიიღო გადაწყვეტილება, რამდენ ხანს გასტანს პროცედურა და ვის უნდა მიმართოთ შედეგისთვის. ოჯახის რელიგიური შეხედულებები ექიმს პირველივე საუბარში აცნობეთ.

გარდაცვალება რეანიმაციაში

რეანიმაციულ განყოფილებაში ოჯახის წევრებს ხშირად მხოლოდ შეზღუდულ საათებში უშვებენ, და ბევრი ადამიანი იმ გრძნობით რჩება, რომ ბოლო წუთებში ვერ მიუსწრო. ეს ძალიან გავრცელებული განცდაა და არა თქვენი ბრალი. ჰკითხეთ ექიმს, როგორ გაატარა ახლობელმა ბოლო დღეები, იყო თუ არა გონზე, ჰქონდა თუ არა ტკივილის შემსუბუქება. რეანიმაციაში ზოგჯერ მილები და კათეტერები ცხედარზე გარკვეული დროით რჩება, და სანახაობა მძიმე შეიძლება იყოს. თუ ასეთი სურათის დამახსოვრება არ გსურთ, გამომშვიდობება შეგიძლიათ გადადოთ იქამდე, სანამ ცხედარს სათანადოდ მოამზადებენ.

ინფექციური დაავადების შემთხვევები

როცა ადამიანი გადამდები ინფექციით გარდაიცვლება, კლინიკას შეიძლება ჰქონდეს დამატებითი სანიტარული წესები: შეზღუდული წვდომა ცხედართან, სპეციალური შეფუთვა, დახურული სასახლე ან სხვა ზომები, რომლებიც იმ დროის ეპიდემიოლოგიური ვითარებით განისაზღვრება. ამ წესების მიზანი ოჯახისა და პერსონალის დაცვაა. ასეთ სიტუაციაში ბიუროს წინასწარ უთხარით დიაგნოზი, რომ თანამშრომლები დამცავი საშუალებებით მივიდნენ და ოჯახს ზუსტად აუხსნან, რა არის შესაძლებელი გამოსვენებისას. ტრადიციული წეს-ჩვეულებების ნაწილი ხშირად მაინც სრულდება, უბრალოდ შეცვლილი ფორმით და მეტი სიფრთხილით.

საავადმყოფო სხვა ქალაქში

ზოგჯერ ადამიანი სამკურნალოდ სხვა ქალაქში იმყოფება, ან პირიქით, რეგიონიდან თბილისის კლინიკაში გადმოიყვანეს, ხოლო დაკრძალვა მშობლიურ სოფელში უნდა მოხდეს. ასეთ დროს სამედიცინო ცნობას ის კლინიკა გასცემს, სადაც გარდაცვალება მოხდა, ხოლო რეგისტრაცია შეგიძლიათ ნებისმიერ იუსტიციის სახლში. მთავარი ორგანიზაციული საკითხი ტრანსპორტირებაა: საჭიროა კატაფალკა, რომელიც ცხედარს შორ მანძილზე სათანადო პირობებში გადაიყვანს. ბიუროს უთხარით ორივე მისამართი, და ის დაგეგმავს მარშრუტს, გამგზავრების დროს და იმას, თუ ვინ შეხვდება ცხედარს დანიშნულების ადგილას.

ცხედრის გაცემა სამაცივრედან

როცა ოჯახი ბიუროს აირჩევს, მისი წარმომადგენელი სამაცივრეს უკავშირდება და გაცემის დროს თანხმდება. გაცემისთვის, როგორც წესი, საჭიროა სამედიცინო ცნობა, გარდაცვლილის პირადობა და ოჯახის თანხმობა. ოჯახის წევრის დასწრება ყოველთვის სავალდებულო არ არის, თუმცა ზოგი კლინიკა ახლო ნათესავის ხელმოწერას ითხოვს. სამაცივრედან ცხედარი შეიძლება პირდაპირ სახლში, სარიტუალო დარბაზში ან მოსამზადებლად წავიდეს. თუ სასახლე და ტანსაცმელი უკვე არჩეულია, ჩაცმა ზოგჯერ გაცემისთანავე ხდება, და ოჯახი ახლობელს უკვე მომზადებულს ხვდება.

შემდეგი ნაბიჯი: საბუთები

სამედიცინო ცნობა მხოლოდ პირველი ფურცელია. მის საფუძველზე გარდაცვალება იუსტიციის სახლში რეგისტრირდება, გაიცემა გარდაცვალების მოწმობა, ხოლო შემდეგ ის სასაფლაოს, ეკლესიისა და სხვა უწყებებისთვის გჭირდებათ. ოჯახს შეუძლია ეს ყველაფერი თავად გაიაროს ან ბიუროს მიანდოს. ჩვენ დოკუმენტების მოგვარებას ვიღებთ თავზე, ასე რომ კლინიკიდან პირდაპირ რიგში დგომა აღარ გიწევთ. ზოგადი სურათი იმისა, თუ რა ხდება გარდაცვალებიდან წლისთავამდე, ჩვენს გზამკვლევშია აღწერილი.

ემოციური მხარე: „ვერ მივუსწარი“ და სხვა განცდები

საავადმყოფოში გარდაცვალება ხშირად ტოვებს კითხვებს, რომლებზეც პასუხი არ არსებობს: საკმარისად ადრე მივიყვანეთ თუ არა, სწორი ექიმი ავირჩიეთ თუ არა, რატომ არ ვიყავი იქ ბოლო წუთს. ეს ფიქრები ბუნებრივია და დროთა განმავლობაში რბილდება. თუ სამედიცინო მხარე გაწუხებთ, მოგვიანებით შეგიძლიათ ითხოვოთ სამედიცინო დოკუმენტაციის ასლი და მკურნალ ექიმთან ხელახალი საუბარი. ახლა კი ნება მიეცით თავს, იყოთ ოჯახთან, და ორგანიზაციული საქმე იმას გადაულოცეთ, ვისაც ამის ძალა ამ წუთას უფრო აქვს.

კითხვები, რომლებიც ექიმს უნდა დაუსვათ

• რა იყო გარდაცვალების უშუალო მიზეზი და როგორ ჩაიწერება ის ცნობაში?
• საჭიროა თუ არა გაკვეთა ან ექსპერტიზა, და თუ კი, რატომ?
• როდის იქნება ცნობა მზად და ვის გადაეცემა?
• რამდენ ხანს დარჩება ცხედარი სამაცივრეში და არის თუ არა ამის საფასური?
• სად და ვისგან მივიღებ პირად ნივთებს?

პასუხები ჩაიწერეთ, რადგან შოკის მდგომარეობაში ინფორმაცია სწრაფად იშლება მეხსიერებიდან, და მოგვიანებით ერთი და იგივე კითხვის ხელახლა დასმა გიწევთ.

მოკლე ნაბიჯები საავადმყოფოში

1. მიდით კლინიკაში არა მარტო და თან გქონდეთ ორი პირადობა.
2. ესაუბრეთ მკურნალ ექიმს და გამოემშვიდობეთ ახლობელს, თუ ამის ძალა გაქვთ.
3. მიიღეთ პირადი ნივთები და შეადგინეთ მათი სია.
4. გაარკვიეთ, როდის იქნება სამედიცინო ცნობა მზად და ინიშნება თუ არა ექსპერტიზა.
5. თავად აირჩიეთ ბიურო და უთხარით კლინიკის მისამართი და განყოფილება.
6. გადაწყვიტეთ, სად იქნება გამოსვენება: სახლში თუ დარბაზში.
7. რეგისტრაცია იუსტიციის სახლში ან თავად გაიარეთ, ან მიანდეთ ბიუროს.

ხშირად დასმული კითხვები