სარიტუალო მომსახურება თბილისის ყველა უბანში - მისვლის დრო, დარბაზები და მარშრუტები ერთ გვერდზე

როგორ ვფარავთ ქალაქს

ბიუროს მთავარი ოფისი და ავტოპარკი ვაკეში, ფალიაშვილის ქუჩაზეა, ქალაქის ცენტრთან ახლოს, საიდანაც ნებისმიერ უბნამდე ორმოცდახუთ წუთზე ნაკლები გზაა. ამას ემატება შვიდი სარიტუალო დარბაზი ხუთ უბანში: ორი საბურთალოზე, ერთი ვაკეში, ორი დიდუბეში, ერთი გლდანში და ერთი ისანი-სამგორის მიმართულებით. ეს ნიშნავს, რომ ქალაქის თითქმის ნებისმიერი წერტილიდან უახლოეს დარბაზამდე ოც წუთზე ნაკლებია, ხოლო ბრიგადა, სასახლე და სასახლე-მაცივარი ერთ ავტომობილში მოდის და ცალკე ზარი არ სჭირდება.

ღამის საათებში, როცა ქალაქი თავისუფალია, მისვლის დრო თითქმის ყველგან ნახევარ საათამდე მცირდება. დღისით, განსაკუთრებით სამუშაო დღის დასაწყისსა და დასასრულს, ცენტრალური გამზირები გადატვირთულია, და ოპერატორი ზარისას გეტყვით რეალურ დროს და არა იდეალურს, ხოლო თუ ბრიგადა გზაში შეფერხდა, უფროსი თავად დაგირეკავთ და ახალ დროს გეტყვით.

უბნების შედარება ერთ ცხრილში

რა არ იცვლება, სადაც არ უნდა ცხოვრობდეთ

უბნის მიხედვით განსხვავდება ლოჯისტიკა, მაგრამ ჩვენი სტანდარტები ქალაქის ყველა წერტილში ერთნაირია. ეს მნიშვნელოვანია, რადგან ბიუროები ხშირად შორეულ უბნებში დამატებით თანხას ითხოვენ ან უარესი ხარისხის მომსახურებას გვთავაზობენ.

• ერთი ფასი მთელ თბილისში: კატაფალკა, მაცივარი, ბრიგადა და დოკუმენტები ერთნაირად ჯდება ვაკეშიც და ვარკეთილშიც, ქალაქის საზღვრებს შიგნით გზის დანამატის გარეშე.
• სართული და ლიფტი ფასზე არ მოქმედებს: მეთოთხმეტე სართული ლიფტის გარეშე და პირველი სართული ერთნაირად ითვლება, დამატებითი თანამშრომლები სტანდარტის ნაწილია.
• დღე-ღამის ყველა საათი: ოპერატორი, ბრიგადა და კოორდინატორი მორიგეობით მუშაობენ, ღამის ფასნამატის გარეშე.
• ერთი კოორდინატორი: რომელ უბანშიც არ უნდა იყოს გამოსვენება, დარბაზი და სასაფლაო, ოჯახი ერთ ადამიანთან ურთიერთობს ზარიდან ქელეხამდე.
• წერილობითი ხარჯთაღრიცხვა: თანხა ზარისას ფიქსირდება და ადგილზე აღარ იცვლება.

რა იცვლება უბნის მიხედვით და როგორ ვემზადებით

შენობის ტიპი

ქალაქში ოთხი ძირითადი სახის საცხოვრებელია, და თითოეულისთვის ბრიგადა სხვაგვარად ემზადება. ძველ ორ-სამსართულიან სახლებში ვიწრო კიბეები და ხის იატაკია, ამიტომ მოქნილ საკაცეს და ფიცრის საფენს ვიღებთ. საბჭოთა მაღლივებში ლიფტი პატარაა ან ჩერდება, ამიტომ ბრიგადა ექვს ადამიანამდე იზრდება. ახალ კომპლექსებში დაცვასთან შეთანხმება და სატვირთო ლიფტია საჭირო. კერძო სახლებში კი ვიწრო ქუჩები, ეზოები და ავტონომიური მაცივარი. ოპერატორი შენობის ტიპს ზარის პირველ წუთებში იგებს, რომ სწორი ბრიგადა და ინვენტარი გამოგზავნოს.

მანძილი სასაფლაომდე

ქალაქის დასავლეთ და ჩრდილოეთ უბნებიდან მუხათგვერდამდე ნახევარი საათია, აღმოსავლეთიდან ერთ საათამდე. რაც უფრო გრძელია გზა, მით მნიშვნელოვანია სტუმრების ავტობუსი, პროცესიის დროის შერჩევა საცობების გარეშე და ქელეხის ადგილი, რომ მოსამძიმრეებს ორჯერ არ მოუწიოთ ქალაქის გადაკვეთა.

ვინ და როგორ ჩამოდის

ჩრდილოეთ უბნებში ნათესავები ხშირად დიდუბის ავტოსადგურით ან რკინიგზით ჩამოდიან, აღმოსავლეთში აეროპორტით ან კახეთის გზით, ცენტრში კი უმეტესობა მეტროთი ან საკუთარი ავტომობილით. ამის მიხედვით ვთავაზობთ შეხვედრას სადგურზე ან ტერმინალში და ავტობუსს მეტროს სადგურიდან.

ადგილობრივი ტრადიციები

მასივებში გამოსვენება ხშირად ეზოში, კარვის ქვეშ ტარდება და მეზობლები აქტიურად მონაწილეობენ. ცენტრალურ უბნებში უფრო ხშირად ირჩევენ დარბაზს ან სახლს მცირე წრეში. აღმოსავლეთით კი სხვადასხვა რელიგიური წესი ერთ ქუჩაზე თანაარსებობს. ჩვენი კოორდინატორები ამ განსხვავებებს იცნობენ და ოჯახს არ აიძულებენ ერთ შაბლონს.

როცა გარდაცვალება ერთ უბანშია, ოჯახი კი მეორეში

ხშირად ადამიანი იმ უბანში არ გარდაიცვლება, სადაც ცხოვრობს: ის საავადმყოფოშია საბურთალოზე ან ვაკეში, შვილებთან სტუმრად სხვა მასივში, ან უბრალოდ ქუჩაში, სახლიდან შორს. ოჯახი ასეთ დროს დაბნეულია: სად უნდა წავიდეს, ვის დაურეკოს და სად ჩატარდეს გამოსვენება. პასუხი მარტივია და ყოველთვის ერთნაირი: გამოსვენება იქ ტარდება, სადაც ოჯახს და მოსამძიმრეებს ყველაზე მეტად მოუხერხდებათ, და არა იქ, სადაც გარდაცვალება მოხდა.

• საავადმყოფოდან სახლში: ბრიგადა ცხედარს კლინიკიდან იბარებს, ცნობას იღებს და მიცვალებულს ოჯახის საცხოვრებელ უბანში გადაასვენებს, ქალაქის ნებისმიერი ბოლოდან ნებისმიერ ბოლოში, ერთი ტარიფით.
• სხვის სახლიდან: თუ ადამიანი შვილთან ან ნათესავთან გარდაიცვალა, ოჯახი თავად წყვეტს, სად ჩატარდეს გამოსვენება: იმ ბინაში, საკუთარ სახლში თუ ნეიტრალურ დარბაზში.
• ქუჩაში ან საზოგადოებრივ ადგილას: ამ შემთხვევაში პოლიცია და ექსპერტიზა ჩაერთვება, ხოლო ჩვენ ცხედარს ექსპერტიზის ბიუროდან ვიბარებთ და ოჯახის მიერ არჩეულ ადგილზე მივასვენებთ.

სამივე შემთხვევაში ოჯახს მხოლოდ ერთი ზარი სჭირდება. ის, რომ გარდაცვალების ადგილი და გამოსვენების ადგილი სხვადასხვა უბანშია, არც ფასს ცვლის, არც ვადას, და კოორდინატორი ორივე მისამართს ერთ გეგმაში აერთიანებს.

განაპირა დასახლებები და ახლო ქალაქები

ზემოთ ჩამოთვლილი ათი მიმართულება ქალაქის მოსახლეობის უდიდეს ნაწილს ფარავს, მაგრამ ვმუშაობთ ყველგან, მათ შორის ქვემოთ ჩამოთვლილ ადგილებში. პირობები და ფასი იგივეა, ხოლო ქალაქგარეთ გზის ხარჯი კილომეტრაჟით ემატება.

• წყნეთი და ბეთანია: ქალაქის თავზე მდებარე დასახლებები კერძო სახლებით და მთის გზებით, სადაც ზამთარში თოვლი ხშირია. ვაწვდით ავტონომიურ მაცივარს და ბრიგადას დამატებითი თანამშრომლით.
• მცხეთა: ქალაქის ჩრდილოეთით, მუხათგვერდის მიმართულებით. ბრიგადა ერთ საათამდე, თბილისის ტარიფით, გზის დანამატის გარეშე.
• რუსთავი: სამხრეთ-აღმოსავლეთით, ბრიგადა ერთ საათამდე, იგივე ტარიფით. ბევრი რუსთაველი ოჯახი ახლობელს თბილისის სასაფლაოზე კრძალავს, და ორივე მიმართულებით ვმუშაობთ.

როგორ ავირჩიოთ დარბაზი, როცა ის სხვა უბანშია

თუ თქვენს უბანში დარბაზი არ გვაქვს, არჩევანი სამ კითხვაზეა დამოკიდებული: სად ცხოვრობს მოსამძიმრეების უმეტესობა, რომელ სასაფლაოზე იქნება დაკრძალვა და მოგიწევთ თუ არა ქელეხის ცალკე ადგილის ძებნა. მაგალითად, ნაძალადევის ოჯახისთვის, რომელიც მუხათგვერდზე კრძალავს და ბევრ სტუმარს ელოდება, დიდუბის დიდი დარბაზი ჯობია, რადგან ქელეხიც იქვეა და სასაფლაოსკენ გზაც მოკლეა. ვარკეთილის ოჯახისთვის კი, რომელიც აღმოსავლეთის სასაფლაოს ირჩევს, ისანი-სამგორის დარბაზი უფრო ლოგიკურია. კოორდინატორი ამ ლოგიკით ორ ვარიანტს გთავაზობთ, და საბოლოო გადაწყვეტილება ოჯახისაა.

ხშირად დასმული კითხვები