დაკრძალვის ტანსაცმელი - მზა კომპლექტები ქალისა და მამაკაცისთვის, ყველა ზომით

კომპლექტები და ფასები

კომპლექტის მიტანა ფასშია, როცა ბრიგადა ცხედრის მოსამზადებლად მოდის. ცალკე შეკვეთისას, მაგალითად თუ ოჯახი თავად ამზადებს ახლობელს, კომპლექტს თბილისის ფარგლებში ერთ საათში მივიტანთ.

როგორ შეირჩევა ზომა

ოჯახს ხშირად აწუხებს, ზუსტად ვერ ახსოვს ახლობლის ზომა. ეს პრობლემა არ არის. ოპერატორი ზარისას გეკითხებათ სიმაღლეს, დაახლოებით წონას და, თუ იცით, ჩვეულებრივ ზომას, ხოლო ბრიგადა თან მოიტანს ორ მეზობელ ზომას, რომ ადგილზე სწორი აირჩიოს. სარიტუალო ტანსაცმელს სპეციალური ჭრილი აქვს: ის უკნიდან იხსნება და ადვილად იცმება, ამიტომ ზომაში მცირე სხვაობა შესამჩნევი არ არის. ფეხსაცმელი რბილი მასალისაა და ერთი ნომრით დიდი შეირჩევა.

ფერი და სტილი

ქართულ ტრადიციაში დაკრძალვის სამოსი ჩვეულებრივ მუქია: შავი, მუქი ლურჯი, ნაცრისფერი ან ყავისფერი. ხანდაზმული ქალებისთვის კლასიკური არჩევანია მუქი კაბა და თავსაფარი, რომელიც მართლმადიდებლურ ტრადიციაში ქალის თავს ფარავს. მამაკაცებისთვის კოსტუმი და თეთრი პერანგი. მაგრამ ეს წესი ხისტი არ არის. ახალგაზრდებისთვის ოჯახები ხშირად ირჩევენ ღია ფერებს ან იმ ტანსაცმელს, რომელშიც ის ყველაზე მეტად ახსოვთ. ზოგ ოჯახში დედას ან ბებიას იმ კაბით კრძალავენ, რომელიც მას განსაკუთრებით უყვარდა, და ამას ყველა პატივისცემით ხვდება.

როცა ოჯახს საკუთარი ტანსაცმელი აქვს

თუ ოჯახს ახლობლის ტანსაცმელი აქვს, ის ყოველთვის საუკეთესო არჩევანია, და ამ შემთხვევაში ჩვენი კომპლექტი საჭირო აღარ არის. ხშირად მხოლოდ რაღაც აკლია: ფეხსაცმელი, რომელიც აღარ ეტევა, თავსაფარი ან თეთრი პერანგი. ასეთ დროს ცალკეულ ნივთებს ვაწვდით, და ოჯახი მხოლოდ მათ იხდის. სპეციალისტი ოჯახის ტანსაცმელს ისე ამზადებს, რომ ადვილად ჩაიცვას, და თუ საჭიროა, უკნიდან ფრთხილად ხსნის, ისე, რომ წინიდან არაფერი ჩანდეს.

„ბოლო სამოსი": ძველი ტრადიცია

უფროსი თაობის ბევრი ადამიანი სამოსს სიცოცხლეშივე ამზადებს და ოჯახს ეუბნება, სად ინახება. ზოგჯერ ეს არის ახალი, არასდროს ჩაცმული კაბა ან კოსტუმი, ზოგჯერ კი ნათლობის ან ქორწილის დროინდელი ნივთი. თუ ახლობელს ასეთი კომპლექტი ჰქონდა, ღირს კარადებისა და ზანდუკების შემოწმება, რადგან ოჯახის უმცროსმა წევრებმა ხშირად არ იციან მისი არსებობის შესახებ. ჩვენი სპეციალისტები ასეთ სამოსს განსაკუთრებული სიფრთხილით ეპყრობიან, და თუ ის ძველია ან დაჭმუჭნილი, დაუთოვებენ და მოამზადებენ.

სამოსი სხვადასხვა ტრადიციისთვის

მართლმადიდებლურ წესში სასახლეში ახლობელს თეთრი სუდარით ფარავენ, შუბლზე დებენ ვენოკს, ხოლო ხელში ჯვარს ან ხატს. მუსლიმურ ტრადიციაში ჩვეულებრივი ტანსაცმლის ნაცვლად გამოიყენება თეთრი ქსოვილი, ქაფანი, ხოლო ებრაულ ტრადიციაში სადა თეთრი სამოსი, რომელსაც ჩვეულებრივ თემი ამზადებს. ამ შემთხვევებში ჩვენ თემის წარმომადგენლის მითითებით ვმოქმედებთ და საჭირო ქსოვილს ვაწვდით. სამხედრო ან სასულიერო პირისთვის კი ფორმა ან შესაბამისი სამოსი ოჯახს ან სამსახურს მოაქვს, და სპეციალისტმა იცის, როგორ ჩაიცვას და მოაწყოს.

ზამთრისა და ზაფხულის სამოსი

ზოგი ოჯახი ფიქრობს, რომ ზამთარში ახლობელს თბილი ტანსაცმელი უნდა ჩააცვას, ხოლო ზაფხულში მსუბუქი. ეს ბუნებრივი, მზრუნველი სურვილია, და ტრადიცია არც ერთს კრძალავს, არც მეორეს. თუმცა პრაქტიკული თვალსაზრისით, სასახლეში ყველაზე კარგად იწყობა საშუალო სისქის ქსოვილი, რომელიც არ ჭმუჭნება და არ ბერავს. ამიტომ ჩვენი კომპლექტები სეზონზე არ არის დამოკიდებული. თუ ოჯახს სურს, რომ ახლობელს მისი თბილი სვიტერი ან შარფი ეკეთოს, სპეციალისტი მას ისე ჩააცვამს, რომ სასახლეში მოწესრიგებულად გამოიყურებოდეს.

ტანსაცმელი რეპატრიაციისა და გრძელი გზისთვის

როცა ახლობელი უცხოეთში გარდაიცვალა და სახლში ჩამოსვენება სჭირდება, უცხოური ბიურო ხშირად ტანსაცმელს თავად აცმევს, და ოჯახი ზოგჯერ უკმაყოფილოა, რადგან ის მის სურვილს არ შეესაბამება. ამიტომ ვურჩევთ, რომ ოჯახის მიერ შერჩეული ტანსაცმელი ჩამოსვენების შემდეგ, თბილისში ჩაიცვას, თუ ცხედრის მდგომარეობა ამის საშუალებას იძლევა. ჩვენი სპეციალისტი ამაზე ოჯახს გულწრფელად ეუბნება და გადაწყვეტილებას ერთად იღებენ.

ფეხსაცმელი: ტრადიცია და პრაქტიკა

ფეხსაცმელზე ოჯახებს სხვადასხვა წარმოდგენა აქვთ. ზოგ კუთხეში ახლობელს ახალ ფეხსაცმელს აცმევენ, ზოგან კი რბილ, ქსოვილის ფოსტლებს, ხოლო ზოგი ოჯახი ფეხსაცმელს სასახლეში ფეხებთან დებს. ჩვენ ოჯახის ჩვეულებას მივყვებით. პრაქტიკული თვალსაზრისით, ხანდაზმულ ადამიანს ფეხები ხშირად შეშუპებული აქვს, და ჩვეულებრივი ზომის ფეხსაცმელი აღარ ეტევა. ამიტომ კომპლექტში შედის რბილი ფეხსაცმელი გაფართოებული ყელით, რომელიც ერთი ნომრით დიდია და ადვილად იცმება. თუ ოჯახს საკუთარი ფეხსაცმელი აქვს და ის არ ეტევა, სპეციალისტი მას ფეხთან დებს, ისე, რომ სასახლეში ბუნებრივად გამოიყურებოდეს.

სამკაულები და პირადი ნივთები

ოჯახს ხშირად აინტერესებს, დარჩეს თუ არა ახლობელს ქორწინების ბეჭედი, საათი, ჯვარი ან სათვალე. ეს მთლიანად ოჯახის გადაწყვეტილებაა. ზოგი ბეჭედს ტოვებს, როგორც ცოლქმრობის სიმბოლოს, ზოგი კი ოჯახში ინახავს, როგორც მემკვიდრეობას. ყოველ შემთხვევაში, სპეციალისტი ყველა სამკაულს მოხსნის მომზადებისას, ჩაწერს და ოჯახს გადასცემს, ხოლო ის, რისი დატოვებაც ოჯახს სურს, ჩაცმის ბოლოს ბრუნდება ადგილზე, ოჯახის წევრის თანდასწრებით. სასახლის დახურვამდე ძვირფასი ნივთების ბედს ოჯახთან კიდევ ერთხელ ვაზუსტებთ.

ტანსაცმელი კრემაციისთვის

თუ ახლობელი კრემაციას გადის, ტანსაცმელი ბუნებრივი ქსოვილისგან უნდა იყოს: ბამბა, შალი, სელი ან აბრეშუმი, ხოლო ლითონის ელვები, დიდი ლითონის ღილები და სინთეტიკური ნაწილები უმჯობესია, აირიდოთ. ფეხსაცმელი ტყავის ან ქსოვილის, რეზინის ძირის გარეშე. ზოგი კრემატორიუმი ამ წესებს მკაცრად მოითხოვს, და ჩვენ ოჯახს წინასწარ ვეუბნებით, რა შეესაბამება. ასეთი კომპლექტიც გვაქვს მარაგში, ორივე სქესისთვის.

ღია და დახურული სასახლე

ქართულ ტრადიციაში გამოსვენება თითქმის ყოველთვის ღია სასახლით ხდება, და ამიტომ ტანსაცმელი სტუმრების თვალწინაა. მაგრამ არის შემთხვევები, როცა სასახლე დახურულია, მაგალითად გრძელი რეპატრიაციის ან რთული გარდაცვალების შემდეგ. ასეთ დროსაც ოჯახები, როგორც წესი, მაინც ირჩევენ ახლობლისთვის ღირსეულ სამოსს, და ჩვენ მას იმავე სიფრთხილითა და ყურადღებით, დაუჩქარებლად ვამზადებთ, რადგან ეს ოჯახისთვის ბოლო ზრუნვის ნიშანია, მიუხედავად იმისა, ნახავს თუ არა მას ვინმე.

რას ვაკეთებთ ხარისხისთვის

კომპლექტები ახალია, შეფუთული, და მათ ცალკე, სუფთა სათავსოში ვინახავთ. მასალები ბუნებრივია ან ნახევრად ბუნებრივი, რომ ქსოვილი სასახლეში მშვიდად იწყობოდეს და არ ბრჭყვიალებდეს. ყოველ კომპლექტს ვამოწმებთ მიტანამდე, ღილებით, ელვებით და ნაკერებით. თუ ოჯახს კომპლექტი არ მოეწონა, ადგილზევე ვცვლით სხვა ფერით ან სტილით, ბრიგადას ყოველთვის რამდენიმე ვარიანტი აქვს.

ხშირად დასმული კითხვები