გრანიტის ძეგლი თბილისში - შავი, წითელი და ნაცრისფერი გრანიტი, დამზადება და მონტაჟი

რატომ ირჩევენ ოჯახები გრანიტს

გრანიტი ვულკანური წარმოშობის ქვაა, რომელიც მილიონობით წლის განმავლობაში დიდი წნევის ქვეშ ყალიბდებოდა. ამიტომ მისი ფორები თითქმის არ არსებობს: წყალი შიგნით ვერ აღწევს, ყინვაში არ ფართოვდება და ქვას არ ხლეჩს. მარმარილოსგან განსხვავებით, გრანიტს ყოველწლიური იმპრეგნაცია არ სჭირდება, ხოლო გაპრიალებული ზედაპირი ნახევარ საუკუნეზე მეტხანს ინარჩუნებს სარკისებურ ბზინვას. ეს ნიშნავს, რომ ოჯახს ძეგლის მოვლა მინიმალურად დასჭირდება: წელიწადში რამდენჯერმე თბილი წყლითა და რბილი ჯაგრისით გაწმენდა.

მეორე მიზეზი პორტრეტია. შავ, გაპრიალებულ გრანიტზე ლაზერით ან ხელით გრავირებული პორტრეტი ყველაზე მკაფიოდ ჩანს: თეთრი ხაზები შავ ფონზე ფოტოს თითქმის ფოტოგრაფიული სიზუსტით იმეორებს. სწორედ ამიტომ შავი გრანიტი ქართულ სასაფლაოებზე კლასიკად იქცა.

გრანიტის სახეობები

ბევრი ოჯახი ქვებს აერთიანებს: შავი გრანიტის სტელა პორტრეტით, წითელი ან ნაცრისფერი ცოკოლი და იმავე ქვის ფილები. ასეთი კომბინაცია უფრო ცოცხლად გამოიყურება და, ამავდროულად, ხარჯს ამცირებს, რადგან ფილებისა და ცოკოლისთვის იაფი ქვა გამოიყენება.

ზომები და ფასები

ფასში შედის ქვა, დამუშავება და გაპრიალება, ცოკოლი, წარწერა სამოც სიმბოლომდე, არმირებული საძირკველი, ტრანსპორტირება და მონტაჟი თბილისის სასაფლაოებზე, ასევე ათწლიანი გარანტია.

დამატებით ითვლება: პორტრეტის გრავირება 250 ლარიდან, წარწერა სამოც სიმბოლოზე მეტი 3 ლარი სიმბოლოზე, ფილებით მოპირკეთება 180 ლარი კვადრატულ მეტრზე, მოაჯირი 400 ლარიდან. რეგიონში მონტაჟისას ემატება ტრანსპორტი კილომეტრაჟით.

ფორმები

• ვერტიკალური სტელა: ყველაზე გავრცელებული ფორმა, სწორი ან მომრგვალებული ზედა კიდით. მასზე თავსდება პორტრეტი, სახელი, თარიღები და ეპიტაფია.
• ტალღოვანი ან ასიმეტრიული სტელა: თანამედროვე ხაზები, ხშირად ჭრილით, რომელშიც ყვავილის ან ჯვრის მოტივია ჩასმული.
• ჯვრის ფორმის ძეგლი: მართლმადიდებლური ან ქართული ჯვარი, მთლიანი ქვისგან ან ჯვრით სტელის თავზე.
• ჰორიზონტალური ძეგლი: დაბალი, ფართო ფილა, რომელიც საფლავის ზედა ნაწილს ფარავს. ხშირად ირჩევენ, როცა სასაფლაოს სექტორში მაღალი ძეგლი შეზღუდულია.
• გული, წიგნი ან ანგელოზი: სიმბოლური ფორმები, განსაკუთრებით ბავშვის, ახალგაზრდის ან დედის საფლავისთვის.

დამზადებიდან მონტაჟამდე

1. უფასო გაზომვა: ოსტატი საფლავს ადგილზე ზომავს, ამოწმებს ნიადაგს, მიწის დაჯდომას და მეზობელ საფლავებთან მანძილს, და ოჯახს გეუბნებათ, რა ზომის ძეგლი ჯდება ამ ნაკვეთზე.
2. ვიზუალიზაცია: დიზაინერი სამ დღეში გიგზავნით 3D სურათს ზომებით, ქვის ფერით, შრიფტითა და პორტრეტის განლაგებით. ცვლილებები შეუზღუდავია, სანამ ოჯახი შედეგით სრულად კმაყოფილი არ იქნება.
3. ქვის შერჩევა საწყობში: გრანიტის ყოველ ფილას თავისი ნახატი აქვს, ამიტომ ოჯახს ვთავაზობთ, ფილა თავად ნახოს და აირჩიოს. ხელშეკრულებას ხელი ეწერება, და ავანსად ღირებულების ნახევარი იხდება.
4. საწარმოო ეტაპი: ქვის ჭრა, კიდეების დამუშავება, გაპრიალება, შემდეგ პორტრეტი და წარწერა. სტანდარტულ სტელას ორიდან სამ კვირამდე სჭირდება.
5. საძირკველი: სასაფლაოზე ისხმება არმატურიანი ბეტონი, რომელსაც გამაგრებისთვის ერთი კვირა სჭირდება. საძირკვლის სიღრმე ნიადაგისა და ძეგლის წონის მიხედვით ითვლება, რომ წლების შემდეგ ძეგლი არ დაიხაროს.
6. მონტაჟი და ჩაბარება: ძეგლი ცოკოლზე მაგრდება სპეციალური წებოთი და ფოლადის ქინძისთავებით, ნაკერები მუშავდება, ტერიტორია სუფთავდება. ოჯახი იღებს გარანტიის ფურცელს და იხდის დარჩენილ თანხას.

როდის დავდგათ გრანიტის ძეგლი

ქართული ტრადიციით ძეგლი წლისთავისთვის იდგმება. ამას პრაქტიკული მიზეზიც აქვს: ახალ საფლავზე მიწა პირველი წლის განმავლობაში ჯდება, და ადრე დადგმული მძიმე ქვა შეიძლება დაიხაროს. ადრეული დადგმა, დაკრძალვიდან დაახლოებით მესამე თვეში, ღრმა და გაძლიერებულ საძირკველს მოითხოვს, რომელიც მიწის მოძრაობას უძლებს. ზამთარში კი სასაფლაოზე ბეტონის სამუშაოებს ვაჩერებთ: ყინვაში ჩასხმული საძირკველი სათანადო სიმაგრეს ვერ იძენს, ამიტომ მონტაჟი გაზაფხულამდე გადადის. ამიტომ ბევრი ოჯახი ძეგლს ზამთარში უკვეთავს: ქვა საწარმოში მზადდება, ხოლო გაზაფხულის პირველ თბილ კვირაში უკვე სასაფლაოზეა.

როგორ განვასხვაოთ ხარისხიანი გრანიტი იაფისგან

• გაპრიალების სიღრმე: ხარისხიან შავ გრანიტში საკუთარ ანარეკლს ხედავთ მკაფიოდ, დამახინჯების გარეშე. იაფ ქვაზე ზედაპირი მქრქალი ან ტალღოვანია.
• ფერის ერთგვაროვნება: „შავი გრანიტის" სახელით ზოგჯერ ყიდიან ნაცრისფერ ქვას, რომელიც შეღებილია. წყლით დასველებისას ასეთი ქვა ფერს იცვლის, ნამდვილი გაბრო კი არა.
• სისქე: რვა სანტიმეტრზე თხელი სტელა იაფია, მაგრამ ქარსა და დარტყმას ცუდად უძლებს და პორტრეტისთვის საკმარისი სიღრმე არ აქვს.
• საძირკველი: ყველაზე ხშირი პრობლემა თავად ქვა კი არა, მის ქვეშ არმატურის გარეშე ჩასხმული თხელი ბეტონია. ჩვენ საძირკველს ყოველთვის ფასში ვრთავთ და მის სიღრმეს ხელშეკრულებაში ვწერთ.

წარწერა და ეპიტაფია გრანიტზე

გრანიტზე წარწერა ორი გზით სრულდება. პირველი, ყველაზე გავრცელებული, არის ჩაღრმავებული გრავირება, რომელიც შემდეგ ოქროსფერი, ვერცხლისფერი ან თეთრი საღებავით ივსება. ის ათწლეულებს ძლებს და ძველი საღებავის განახლება რამდენიმე წელიწადში ერთხელ შეიძლება, ქვის შეცვლის გარეშე. მეორე გზა არის ბრინჯაოს ან ლითონის ამოზნექილი ასოები, რომლებიც ქვაზე მაგრდება და საზეიმო, კლასიკურ იერს ქმნის. სახელის, გვარისა და თარიღების გარდა, ბევრი ოჯახი ამატებს ეპიტაფიას: ბიბლიურ ციტატას, ლექსის სტრიქონს ან რამდენიმე პირად სიტყვას. ტექსტს ოჯახი წერილობით ამტკიცებს, რადგან ქვაზე შეცდომის გასწორება ძალიან რთულია.

ქართული ასოებისთვის რამდენიმე შრიფტი გვაქვს, კლასიკური მხედრულიდან თანამედროვემდე, ხოლო მოთხოვნის შემთხვევაში ასომთავრულიც, რომელიც ტრადიციულ, საეკლესიო იერს ქმნის. თუ ოჯახში უცხოელი ან სხვა ენაზე მოლაპარაკე ნათესავები არიან, წარწერა ორ ენაზე შეიძლება.

საფლავის სრული მოწყობა ერთი გუნდით

გრანიტის ძეგლი იშვიათად დგას მარტო: ჩვეულებრივ მას ემატება ცოკოლი, ფილებით მოპირკეთება, ბორდიური, მოაჯირი და ზოგჯერ სკამი და მაგიდა ხსენების დღეებისთვის. როცა ყველა ამ ელემენტს ერთი გუნდი აკეთებს, ფერი და სტილი ერთმანეთს ემთხვევა, საძირკველი ყველა ნაწილისთვის ერთიანად ისხმება, ხოლო ოჯახი ერთ ხელშეკრულებას და ერთ გარანტიას იღებს. ესკიზზე მთელი საფლავი ერთად ჩანს, და ოჯახს შეუძლია ელემენტები ეტაპობრივად დაამატოს, მაგალითად, ძეგლი წლისთავზე, მოაჯირი კი მომდევნო წელს.

გრანიტის ძეგლი რეგიონში

ბევრი ოჯახი ცხოვრობს თბილისში, ხოლო ახლობელი სოფლის სასაფლაოზე, მშობლიურ კუთხეშია დაკრძალული. ასეთ შემთხვევაში ოჯახს არ სჭირდება ადგილობრივი ოსტატის ძებნა და შორიდან კონტროლი: გაზომვას ჩვენი ოსტატი ადგილზე ასრულებს ან ოჯახის მიერ გამოგზავნილი ფოტოებითა და ზომებით, ძეგლი თბილისის საწარმოში მზადდება, ხოლო მონტაჟის ბრიგადა სოფელში მის ჩასატანად და დასადგმელად ჩადის. მაღალმთიან სოფლებში, სადაც ზამთარი ხანგრძლივია, მონტაჟის ფანჯარა მოკლეა, ამიტომ ასეთ შეკვეთას წინასწარ, გაზაფხულზე ვგეგმავთ, ხოლო საძირკველს ღრმად ვასხამთ, რომ ძლიერმა ყინვამ ის არ ამოწიოს.

ხშირად დასმული კითხვები