ორმაგი ძეგლი მეუღლეებისთვის და საოჯახო ძეგლი - ერთი ქვა რამდენიმე სახელით

როდის ირჩევენ ორმაგ ძეგლს

• მეუღლის გარდაცვალების შემდეგ: ცოცხალი მეუღლე ძეგლს ირჩევს ისე, რომ მომავალში მისი სახელიც იმავე ქვაზე დაემატოს, და ორი ცალკე ძეგლის ხარჯი აღარ დასჭირდეს.
• ორივე მშობლის გარდაცვალების შემდეგ: შვილები ორ ცალკეულ, ხშირად დროებით ძეგლს ერთი მუდმივით ცვლიან.
• საფლავების გაერთიანებისას: როცა მეუღლეები სხვადასხვა საფლავში იყვნენ დაკრძალულნი და ოჯახმა მათი გადასვენება ერთ ნაკვეთზე გადაწყვიტა.
• მშობელი და შვილი: ზოგჯერ ორმაგი ძეგლი ერთ ოჯახში დედასა და ადრე გარდაცვლილ შვილს აერთიანებს.

ფორმები და განლაგება

ორმაგი ძეგლის მთავარი ამოცანაა, რომ ორი ადამიანი ქვაზე თანაბრად, პატივისცემით იყოს წარმოდგენილი, და არცერთი არ ჩანდეს მეორის „დამატებად". ამიტომ განლაგებას განსაკუთრებულ ყურადღებას ვაქცევთ.

• ფართო სტელა ორი ნახევრით: ერთი ქვა, ცენტრში ჯვარი ან სიმბოლო, მარცხნივ და მარჯვნივ თითო პორტრეტი და სახელი. ყველაზე გავრცელებული და ჰარმონიული ვარიანტი.
• ორი სტელა საერთო ცოკოლზე: ორი ცალკე ქვა, რომლებიც ერთმანეთისკენ ოდნავ არის მიბრუნებული ან ერთი ზოლით არის დაკავშირებული. ასეთ ფორმას ხშირად ირჩევენ, როცა ძეგლები სხვადასხვა დროს იდგმება.
• ღია წიგნი: ორი გვერდი, თითოეულზე ერთი ადამიანის სახელი და ცხოვრების თარიღები. სიმბოლურად ერთად განვლილ ცხოვრებას ნიშნავს.
• გული ან ორი გადაჯაჭვული ბეჭედი: უფრო პირადი ფორმები, რომლებსაც ხშირად შვილები ირჩევენ მშობლების დიდი სიყვარულის აღსანიშნავად.
• საოჯახო ძეგლი: ფართო ჰორიზონტალური ან მრავალსექციიანი ძეგლი, რომელზეც სამი და მეტი სახელია, ხშირად გვარის დიდი წარწერით ზედა ნაწილში.

ფასები

ორმაგი ძეგლი ორ ცალკეულზე იაფი ჯდება, რადგან საძირკველი, ცოკოლი, მონტაჟი და ტრანსპორტირება ერთხელ სრულდება. თუ ფილებით მოპირკეთება და მოაჯირიც გეგმაშია, ისინი ერთ ხელშეკრულებაში შედის.

ადგილი ცოცხალი მეუღლისთვის: დელიკატური კითხვა

როცა ორმაგი ძეგლი ერთი მეუღლის სიცოცხლეშივე იდგმება, ოჯახი წყვეტს, რა დაიწეროს მეორე ნახევარზე. ტრადიციულად ზოგი ოჯახი იქვე წერს ცოცხალი მეუღლის სახელს და დაბადების წელს, ხოლო მეორე თარიღს მოგვიანებით ამატებს. სხვები ამ ნახევარს სრულიად ცარიელს ტოვებენ, ან მასზე მხოლოდ საერთო სიმბოლოს, მაგალითად ჯვარს ან ორ ბეჭედს ათავსებენ. სწორი პასუხი არ არსებობს, და ბევრი ხანდაზმული ადამიანი სწორედ ამ არჩევანზე ფიქრობს ყველაზე დიდხანს. ჩვენი დიზაინერი ორივე ვარიანტს ვიზუალიზაციაზე გაჩვენებთ, რომ ოჯახმა წინასწარ დაინახოს, როგორ გამოიყურება ძეგლი ახლა და როგორ მომავალში, და გადაწყვეტილება მშვიდად მიიღოს.

საოჯახო ძეგლი რამდენიმე თაობისთვის

საოჯახო საფლავებზე, სადაც ბებია-ბაბუა, მშობლები და ზოგჯერ შვილებიც განისვენებენ, ხშირად რამდენიმე სხვადასხვა დროის, სხვადასხვა სტილის ძეგლი დგას. ოჯახები ზოგჯერ გადაწყვეტენ, რომ ისინი ერთი, ერთიანი ძეგლით შეცვალონ, რომელზეც ყველა სახელი ერთ სტილშია. ასეთ შემთხვევაში ძველი ძეგლების წარწერებს და პორტრეტებს ახალ ქვაზე ზუსტად ვიმეორებთ, ხოლო თავად ძველ ქვებს, ოჯახის სურვილით, ვინახავთ ან ღირსეულად ვაუტილიზებთ. საოჯახო ძეგლის დიზაინში ყოველთვის ვტოვებთ ადგილს მომავალი თაობებისთვის, რომ ძეგლის შეცვლა კვლავ არ გახდეს საჭირო.

დამზადებისა და მონტაჟის ეტაპები

1. გაზომვა: ორმაგ ძეგლს უფრო ფართო საძირკველი სჭირდება, ამიტომ ოსტატი ზომავს ორივე საფლავის ზუსტ საზღვრებს და ამოწმებს, სად დადგება ქვა ისე, რომ ორივე განსვენებულს თანაბრად ეკუთვნოდეს.
2. ესკიზი: ორ ან სამ ვარიანტს ვამზადებთ, განსხვავებული ფორმითა და განლაგებით, თითოეულს მომავალი წარწერის ჩვენებით.
3. ფოტოები და ტექსტი: ორივე პორტრეტისთვის ფოტოები ერთ სტილში მუშავდება, რომ ერთი არ ჩანდეს უფრო ახალგაზრდა ან ღია ფერის. ტექსტს ოჯახი წერილობით ამტკიცებს.
4. დამზადება: ორმაგი სტელა სამიდან ოთხ კვირამდე, საოჯახო ძეგლი ოთხიდან ექვს კვირამდე.
5. მონტაჟი: ერთიანი არმირებული საძირკველი, ცოკოლი და ქვა, თბილ სეზონში. თუ ძველი ძეგლები იხსნება, ეს იმავე დღეს ხდება.

ორი პორტრეტი ერთ ქვაზე

ორმაგ ძეგლზე ყველაზე რთული ორი პორტრეტის ჰარმონიაა. ოჯახს ხშირად აქვს ერთი ახალი, ფერადი ფოტო და ერთი ძველი, ათწლეულების წინანდელი, და თუ მათ ისე დავტოვებთ, როგორც არის, ქვაზე ერთი ადამიანი ახალგაზრდა და მკვეთრი ჩანს, მეორე კი ბუნდოვანი და მოხუცებული. ამიტომ დიზაინერი ორივე ფოტოს ერთ სტილში ამუშავებს: აწორებს სიმკვეთრეს, ფონს, განათებას და მასშტაბს, რომ სახეები ერთნაირი ზომისა და სიცხადის იყოს. ზოგი ოჯახი ირჩევს ორივე მეუღლის ფოტოს დაახლოებით ერთი ასაკიდან, მაგალითად ქორწილის ან ოჯახური დღესასწაულის დღიდან, რაც ძეგლს განსაკუთრებულ სითბოს აძლევს.

სიმბოლოები და ეპიტაფია წყვილისთვის

ორმაგ ძეგლზე ხშირად თავსდება საერთო სიმბოლო, რომელიც ორ ადამიანს აერთიანებს: ჯვარი ცენტრში, ორი გადაჯაჭვული ბეჭედი, ვაზის ორნამენტი ან ორი მტრედი. ეპიტაფია ასევე ხშირად საერთოა, მაგალითად „ერთად ცხოვრებაში და მარადისობაში" ან სტრიქონი იმ სიმღერიდან, რომელიც წყვილს უყვარდა. ტექსტს ოჯახი ირჩევს, ჩვენ კი ვთავაზობთ განლაგებას, რომ ის ორივე ნახევარს თანაბრად ეკუთვნოდეს და მომავალი წარწერისთვის ადგილი დარჩეს.

ორმაგი ნაკვეთის სრული მოწყობა

ორმაგი ძეგლი ფართო ნაკვეთზე დგას, და ოჯახები ხშირად მასთან ერთად მთლიან საფლავსაც აწყობენ: საერთო ბორდიურს, გრანიტის ფილებს ორივე საფლავზე, ყვავილნარს ძეგლის წინ და მოაჯირს ჭიშკრით. როცა ყველაფერი ერთ პროექტში შედის, საძირკველი ერთიანად ისხმება, ხოლო ფერები და ფორმები ერთმანეთს ემთხვევა.

ქვის არჩევა ორმაგი ძეგლისთვის

ორმაგი და საოჯახო ძეგლი ჩვეულებრივ ერთადგილიანზე დიდი და მძიმეა, და ის რამდენიმე ათწლეულის განმავლობაში ახალ წარწერებს უნდა „დაელოდოს". ამიტომ ასეთი ძეგლისთვის ყველაზე პრაქტიკული მასალა შავი გრანიტია: ის მყარია, ფერს არ იცვლის, ხოლო წლების შემდეგ დამატებული წარწერა ძველისგან არ განსხვავდება. მარმარილოზე ახალი წარწერა ზოგჯერ ახალ ქვასავით ნათლად ჩანს ძველ, ოდნავ დაბინდულ ფონზე. თუ ოჯახს მაინც ნათელი ქვა სურს, ვთავაზობთ ნაცრისფერ ან წითელ გრანიტს, რომლებიც ამ თვალსაზრისით ასევე სტაბილურია.

ორმაგი ძეგლი, როცა მეუღლეები სხვადასხვა რელიგიისანი არიან

თბილისში არცთუ იშვიათია ოჯახი, სადაც ცოლი და ქმარი სხვადასხვა აღმსარებლობისანი იყვნენ, მაგალითად მართლმადიდებელი და სომხური ეკლესიის მრევლი, ან ქრისტიანი და მუსლიმი. ასეთ შემთხვევაში ორმაგ ძეგლზე თითოეულ ნახევარს შეიძლება საკუთარი სიმბოლო ჰქონდეს, ხოლო ცენტრში საერთო, ნეიტრალური ელემენტი, მაგალითად ხე ან ორი ხელი. ასეთ ესკიზს ოჯახთან განსაკუთრებული სიფრთხილით ვადგენთ, რომ ორივე ტრადიცია პატივისცემით იყოს წარმოდგენილი.

ხშირად დასმული კითხვები