ბავშვის დაკრძალვა - ფრთხილად, მშვიდად და ოჯახის გვერდით

რას ვაკეთებთ ჩვენ

• საბუთები: ვუკავშირდებით საავადმყოფოს ან სამედიცინო დაწესებულებას, ვიღებთ საჭირო ცნობას და ვაფორმებთ რეგისტრაციას იუსტიციის სახლში, ოჯახის მინიმალური მონაწილეობით.
• გადასვენება: ბავშვს სამშობიაროდან, საავადმყოფოდან ან სახლიდან ფრთხილად გადავასვენებთ, ხშირად მსუბუქი ავტომობილით, და არა დიდი კატაფალკით.
• მომზადება: ჩვენი სპეციალისტი, ხშირად ქალი, ბავშვს ამზადებს და აცმევს ოჯახის მიერ შერჩეულ სამოსში.
• სასახლე: თეთრი ან ღია ფერის საბავშვო სასახლე, ზომით 80-დან 150 სანტიმეტრამდე, ან, ახალშობილისთვის, პატარა კიდობანი.
• სასაფლაო: ადგილი, ნებართვა და საფლავის მომზადება, ან საოჯახო საფლავის გახსნა.
• ცერემონია: მოკლე და მშვიდი, ოჯახის სურვილით, სასულიერო პირით ან მის გარეშე.

ფასი

ჩვენ არ ვთავაზობთ ბავშვის დაკრძალვის „პაკეტს", და არ ვიყენებთ ზეწოლას დამატებით სერვისებზე. კოორდინატორი მშობლებს ეკითხება მხოლოდ იმას, რაც აუცილებელია, ხოლო ხარჯთაღრიცხვას წერილობით უგზავნის ოჯახის იმ წევრს, ვინც ორგანიზებას ხელმძღვანელობს, ხშირად ბებიას, ბაბუას ან ბიძას, რომ მშობლებს ციფრებზე ფიქრი არ მოუწიოთ.

როცა ბავშვი სამშობიაროში გარდაიცვალა

მკვდრადშობადობის ან დაბადებიდან მალევე გარდაცვალების შემთხვევაში მშობლები ხშირად არ იციან, რომ უფლება აქვთ, ბავშვი თავად დაკრძალონ და მას გამომშვიდობება მოუწყონ. სამშობიარო გასცემს შესაბამის სამედიცინო დოკუმენტს, და ჩვენ ვეხმარებით ოჯახს დანარჩენი ნაბიჯების გავლაში. ბევრ მშობელს შემდეგ ძალიან უხარია, რომ ჰქონდათ საშუალება, ბავშვს სახელი დაერქმიათ, ხელში აეყვანათ, და ჰქონოდათ საფლავი, სადაც მოსვლა შეიძლება. ჩვენ ამ არჩევანს მშობლებს მშვიდად ვთავაზობთ, ზეწოლის გარეშე, და ნებისმიერ მათ გადაწყვეტილებას პატივს ვცემთ.

გამომშვიდობება

ბავშვის გამომშვიდობება ჩვეულებრივ მოკლეა და ახლო წრეში ტარდება: მშობლები, ბებია-ბაბუები, ნათლიები, ახლო მეგობრები. ზოგი ოჯახი გამომშვიდობებას სახლში აწყობს, ზოგი ჩვენს წყნარ ოთახში, ზოგი კი პირდაპირ სასაფლაოზე. სასახლესთან მშობლები ხშირად დებენ ბავშვის სათამაშოს, პატარა საბანს, წერილს ან ფოტოს. თუ ოჯახი მორწმუნეა, მღვდელს ვიწვევთ, ხოლო მართლმადიდებლურ ტრადიციაში ჩვილისთვის განსაკუთრებული წესი არსებობს, რომელსაც მოძღვარი აღასრულებს.

და-ძმები: დაესწრონ თუ არა

მშობლებს ხშირად აწუხებთ, დაესწროს თუ არა უფროსი და ან ძმა გამომშვიდობებას. ფსიქოლოგები ხშირად ამბობენ, რომ ბავშვები უკეთ უმკლავდებიან დანაკარგს, როცა მათ არ ტოვებენ განზე და ასაკის შესაბამისად უხსნიან, რა ხდება. მაგრამ ყოველი ოჯახი და ყოველი ბავშვი განსხვავებულია. თუ და-ძმა ესწრება, ვურჩევთ, რომ მის გვერდით იყოს ახლო ზრდასრული, რომელიც მხოლოდ მას მიხედავს, და ვინც მას ნებისმიერ წუთს გაიყვანს, თუ ეს საჭირო გახდება. ზოგი ბავშვი ნახატს ან წერილს ამზადებს, რომელიც სასახლეში იდება.

სასახლე და სამოსი

საბავშვო სასახლე ჩვეულებრივ თეთრია ან ღია ცისფერი, ატლასის ან ბამბის შიგნეულით, პატარა ბალიშით. ახალშობილისთვის და ძალიან პატარა ბავშვისთვის ვიყენებთ კიდობნის ფორმის სასახლეს, რომელიც მშობლებს შეუძლიათ ხელით ატარონ. სამოსს ოჯახი ირჩევს: ნათლობის კაბა, ახალი, სპეციალურად ნაყიდი ტანსაცმელი, ან ის, რაშიც ბავშვი ყველაზე მეტად ახსოვთ. თუ ოჯახს სამოსის ყიდვის ძალა არ აქვს, ჩვენ მოვამზადებთ თეთრ, სადა კომპლექტს, და ოჯახს მას ვაჩვენებთ.

საფლავი და ძეგლი

ბევრი ოჯახი ბავშვს საოჯახო საფლავში, ბებია-ბაბუის ან წინაპრების გვერდით კრძალავს, რაც ოჯახისთვის ნუგეშია, რომ ბავშვი „მარტო" არ არის. სხვები ახალ, პატარა ნაკვეთს ირჩევენ. ბავშვის ძეგლი ჩვეულებრივ თეთრი მარმარილოსგან მზადდება, მცირე ზომის, გულის, ღია წიგნის, ანგელოზის ან მტრედის ფორმით, ზოგჯერ ბავშვის ნახატის მოტივით. ასეთ შეკვეთებს არ ვაჩქარებთ: ოჯახი ძეგლზე მაშინ ფიქრობს, როცა მზად იქნება, თუნდაც წლის შემდეგ.

მოგონებების ყუთი

ბევრ მშობელს, განსაკუთრებით ახალშობილის დაკარგვის შემდეგ, ძალიან ცოტა რამ რჩება ბავშვისგან. ამიტომ, თუ მშობლებს სურთ, ვეხმარებით მოგონებების შენახვაში: თმის პატარა კულული, ხელისა და ფეხის ანაბეჭდი, ბავშვის საბანი ან პირველი ტანსაცმელი, ფოტოები. ამ ყველაფერს ვდებთ პატარა ყუთში, რომელიც მშობლებს რჩება. ზოგი მშობელი ამ ყუთს დაკრძალვის დღეს არ ხსნის და მხოლოდ თვეების შემდეგ უბრუნდება, და ეს სრულიად ნორმალურია. ჩვენ მას მხოლოდ მშობლების თანხმობით ვამზადებთ, და არასდროს ვთავაზობთ ზეწოლით.

ბებია-ბაბუების როლი

ხშირად ბავშვის დაკრძალვის ორგანიზებას ბებია-ბაბუები ან მშობლების და-ძმები იღებენ თავზე, რომ მშობლები ამ ტვირთისგან დაიცვან. ეს ძალიან სწორი გადაწყვეტილებაა, და ჩვენი კოორდინატორი სწორედ მათთან მუშაობს: მათ უგზავნის ხარჯთაღრიცხვას, მათთან ათანხმებს სასაფლაოს და დროს, ხოლო მშობლებს მხოლოდ იმას ეკითხება, რაც მათი გადასაწყვეტია, მაგალითად სამოსი, სასახლის ფერი ან ის, რა ჩაიდოს სასახლეში. ამავდროულად, ბებია-ბაბუებიც გლოვობენ, და ჩვენ ვცდილობთ, რომ მათაც ზედმეტი ტვირთი არ დააწვეთ.

როცა ბავშვი სხვა ქალაქში ან უცხოეთში გარდაიცვალა

ზოგჯერ ბავშვი მკურნალობისას, სხვა ქალაქის ან უცხოეთის კლინიკაში გარდაიცვლება, და ოჯახს სურს, რომ ის სახლში, თბილისში ან მშობლიურ სოფელში დაიკრძალოს. ასეთ დროს გადასვენებას და ყველა საბუთს ჩვენ ვაგვარებთ, ხოლო ოჯახის წევრი, თუ სურს, ბავშვს გზაში თან ახლავს. საზღვარგარეთიდან ჩამოსვენებისას ვთანამშრომლობთ ადგილობრივ ბიუროსთან და საკონსულოსთან, რომ პროცესი რაც შეიძლება სწრაფად და მშვიდად წარიმართოს.

ხსენების დღეები

ორმოცი და წლისთავი ბავშვისთვის ჩვეულებრივ მცირე, ოჯახურ წრეში აღინიშნება: საფლავთან ყვავილები, სანთელი, ზოგჯერ ბავშვის საყვარელი სათამაშო ან ბუშტი. თუ მშობლებს ამ დღეების ორგანიზების ძალა არ აქვთ, ჩვენ საფლავს წინა დღეს ვამზადებთ, ვასუფთავებთ და ყვავილებით ვრთავთ, რომ ოჯახი მოსვლისას მოწესრიგებულ საფლავს ნახავდეს.

მხარდაჭერა მშობლებისთვის

ბავშვის დაკარგვის შემდეგ მშობლების მწუხარება ხშირად განსაკუთრებით ღრმა და ხანგრძლივია, და ბევრს ეხმარება პროფესიონალ ფსიქოლოგთან საუბარი ან სხვა მშობლებთან ურთიერთობა, რომლებმაც იგივე გამოიარეს. ჩვენ არ ვართ ფსიქოლოგები, მაგრამ თუ ოჯახს ამის სურვილი აქვს, ვეხმარებით სპეციალისტის მოძებნაში. ხშირად მშობლებს ვურჩევთ, რომ დაკრძალვის შემდეგ საკუთარ თავს დრო მისცენ, და ორმოცის ან სხვა ხსენების დღის ორგანიზება სხვას მიანდონ, ან, თუ სურთ, ჩვენ მოვამზადებთ ყველაფერს.

როცა მშობლებს ბავშვის ნახვა სურთ

ზოგ მშობელს სურს, რომ ბავშვი დაკრძალვამდე კიდევ ერთხელ ნახოს, ხელში აიყვანოს, ან მასთან მარტო დარჩეს. ეს ძალიან მნიშვნელოვანი მომენტია, და ჩვენ მას ყოველთვის ვუზრუნველყოფთ: ბავშვს ვამზადებთ და ვაცმევთ, ვუმზადებთ წყნარ ოთახს, ან სახლში ვტოვებთ, თუ ოჯახს ასე სურს, და მშობლებს იმდენ დროს ვაძლევთ, რამდენიც სჭირდებათ. ზოგ მშობელს კი, პირიქით, ნახვა არ სურს, და ესეც მთლიანად მისი უფლებაა. არც ერთ არჩევანს არ ვაფასებთ და არ ვკითხულობთ.

როგორ ვმუშაობთ ამ დღეებში

ჩვენი თანამშრომლები, ვინც ბავშვის დაკრძალვაზე მუშაობს, გამოცდილი და განსაკუთრებით ფრთხილი ადამიანები არიან. ისინი ჩუმად ლაპარაკობენ, არ აჩქარებენ, არ იყენებენ პროფესიულ ტერმინებს, და მშობლებს ზედმეტ კითხვებს არ უსვამენ. სასახლეს ხშირად თავად მამა ან ბიძა ატარებს, და ჩვენი მტვირთავები მხოლოდ იმ მომენტში ეხმარებიან, როცა ეს მართლა საჭიროა. ეს არის დღე, როცა ოჯახს ყველაზე მეტად სჭირდება, რომ გარშემო ყველაფერი წყნარად და სწორად ხდებოდეს.

ხშირად დასმული კითხვები