ფერფლის დაკრძალვა - ურნა საოჯახო ან ახალ საფლავში, კოლუმბარიუმი და მემორიალური ფილა

სად შეიძლება ფერფლის დაკრძალვა

საოჯახო საფლავში

ყველაზე გავრცელებული ვარიანტი საქართველოში: ურნა იკრძალება იმ საფლავში, სადაც ოჯახის წევრები უკვე განისვენებენ. ურნას მცირე ადგილი სჭირდება, ამიტომ ის ხშირად თავსდება არსებული დაკრძალვის გვერდით ან ძეგლის წინ, ისე რომ საფლავის მომავალ გამოყენებას ხელი არ შეუშალოს. ამისთვის საჭიროა სასაფლაოს ადმინისტრაციის ნებართვა, ისევე როგორც ჩვეულებრივი დაკრძალვისას, და ნათესაობის დადასტურება.

ახალ მცირე ნაკვეთზე

თუ ოჯახს საოჯახო საფლავი არ აქვს, ურნისთვის შეიძლება მცირე ზომის ნაკვეთი გამოიყოს, რომელიც ჩვეულებრივ საფლავზე ბევრად პატარაა. მასზე იდგმება მცირე ძეგლი ან ჰორიზონტალური ფილა სახელით, თარიღებითა და ფოტოთი. ასეთი ნაკვეთის ხელმისაწვდომობა სასაფლაოზეა დამოკიდებული, და მას ზარის დღეს ვამოწმებთ.

კოლუმბარიუმის ნიშა

კოლუმბარიუმი არის კედელი ან ნაგებობა ნიშებით, რომლებშიც ურნები თავსდება და წინიდან ქვის ან მინის ფირფიტით იხურება. ნიშაზე წარწერა და ფოტოა, ხოლო მის წინ ყვავილისა და სანთლისთვის მცირე თარო. საქართველოში კოლუმბარიუმები ჯერ იშვიათია, ამიტომ მათ ხელმისაწვდომობას ყოველ შემთხვევაში ცალკე ვამოწმებთ.

მშობლიურ სოფელში

ბევრი ოჯახი ფერფლს სოფლის სასაფლაოზე, წინაპრების საფლავში კრძალავს. ასეთ შემთხვევაში ადგილობრივ თემთან ან ეკლესიასთან ვთანხმდებით, ურნას თბილისიდან ვიტანთ და მცირე ცერემონიას სოფელში ვაწყობთ.

ფასები

სასაფლაოს ადმინისტრაციის მოსაკრებელი ცალკე, ქვითრით იხდება. თუ ურნა ჩვენთან შეძენილ ურნაშია ან კრემაცია ჩვენი ორგანიზებით ჩატარდა, დაკრძალვის ორგანიზება კრემაციის საერთო ხარჯთაღრიცხვაში ერთიანად ფორმდება.

ცერემონია: როგორ ემშვიდობებიან ფერფლს

ურნის დაკრძალვა ჩვეულებრივ მცირე, ოჯახურ წრეში ტარდება, და ეს მას განსაკუთრებით პირად მომენტად აქცევს. ოჯახები ხშირად ირჩევენ დღეს, რომელიც გარდაცვლილისთვის მნიშვნელოვანი იყო: დაბადების დღეს, ორმოცს ან წლისთავს. ცერემონია შეიძლება იყოს ლოცვით, თუ ოჯახის მოძღვარი ამას შესაძლებლად მიიჩნევს, ან სამოქალაქო, როცა ახლობლები სიტყვას ამბობენ, კითხულობენ ლექსს ან რთავენ მუსიკას, რომელიც ადამიანს უყვარდა. ურნის ჩასვენების შემდეგ ოჯახის წევრები, ტრადიციულად, მუჭა მიწას ყრიან, ხოლო საფლავზე ყვავილები და სანთლები იდება. ამის შემდეგ ზოგი ოჯახი მცირე სუფრას აწყობს, სასაფლაოზე ან სახლში.

ფერფლი და მართლმადიდებლური ეკლესია

ეკლესიის პოზიცია კრემაციის მიმართ თავშეკავებულია, და ფერფლთან სრული საეკლესიო დაკრძალვის წესი, ჩვეულებრივ, არ სრულდება. მიუხედავად ამისა, ბევრი მორწმუნე ოჯახი, რომელსაც კრემაციის ჩატარება მოუწია, მაგალითად საზღვარგარეთ გარდაცვალების გამო, სასულიერო პირს სთხოვს, ურნის დაკრძალვისას ლოცვა წაიკითხოს ან მოგვიანებით ეკლესიაში პანაშვიდი გადაიხადოს. ეს გადაწყვეტილება მოძღვრისაა, და ჩვენ ოჯახს ვეხმარებით, რომ კითხვა წინასწარ, მშვიდად დაისვას.

მემორიალი ფერფლისთვის

ურნის საფლავზე, ისევე როგორც ჩვეულებრივზე, ოჯახს შეუძლია ძეგლი დადგას, თუმცა ის უფრო მცირე და მარტივია. ყველაზე გავრცელებულია ჰორიზონტალური გრანიტის ფილა, რომელიც ურნის ზემოთ იდება და მასზე სახელი, თარიღები, ფოტო და მოკლე ეპიტაფიაა. საოჯახო საფლავში ურნის დაკრძალვისას კი უბრალოდ ვამატებთ ახალ სახელს არსებულ ძეგლზე, რომ ახლობელი დანარჩენ ოჯახთან ერთად იყოს მოხსენიებული.

ნაბიჯები ზარიდან ცერემონიამდე

1. საუბარი: ოჯახი გვეუბნება, სად სურს ფერფლის დაკრძალვა, აქვს თუ არა საოჯახო საფლავი და რა ფორმის ცერემონია სურს.
2. ნებართვა: კოორდინატორი სასაფლაოს ადმინისტრაციაში ნებართვას იღებს კრემაციის სერთიფიკატითა და ოჯახის დოკუმენტებით.
3. ადგილის მომზადება: მესაფლავეები ცერემონიის დილას ამზადებენ მცირე ორმოს ან ხსნიან ფილას.
4. ცერემონია: ურნა ჩაესვენება, ოჯახი ემშვიდობება, საფლავი იხურება და მოწესრიგდება.
5. მემორიალი: სურვილის შემთხვევაში ფილა ან წარწერა მოგვიანებით, თბილ სეზონში მონტაჟდება.

რატომ არ უნდა დარჩეს ურნა წლობით სახლში

ფერფლის სახლში შენახვა ცუდი არ არის, და ზოგი ოჯახისთვის ის სიმშვიდის წყაროა. მაგრამ პრაქტიკა გვიჩვენებს, რომ ურნა, რომელიც „დროებით" დარჩა, ხშირად ათწლეულები რჩება კარადაში, ხოლო მომდევნო თაობამ აღარ იცის, რა უნდა ქნას. ოჯახის წევრები, რომლებიც სხვა ქალაქში ცხოვრობენ, ახლობელს ვერ მოინახულებენ, ხოლო ბინის გაყიდვისას ან გადასვლისას ურნის ბედი უხერხულ საკითხად იქცევა. საფლავში ან კოლუმბარიუმში დაკრძალული ფერფლი კი ყველასთვის ხელმისაწვდომია, და ოჯახს აქვს ადგილი, სადაც ხსენების დღეს მივა.

ფერფლის დაკრძალვა საზღვარგარეთიდან ჩამოტანის შემდეგ

ბევრი ურნა საქართველოში საზღვარგარეთიდან ჩამოდის, როცა ახლობელი ემიგრაციაში გარდაიცვალა და კრემაცია იქ ჩატარდა. ასეთ შემთხვევაში ოჯახი ხშირად დაბნეულია: უცხოური სერთიფიკატი ქართულ სასაფლაოზე თუ მიიღება, საჭიროა თუ არა თარგმანი და ვის უნდა მიმართოს. ჩვენ უცხოურ კრემაციის სერთიფიკატსა და გარდაცვალების მოწმობას ვთარგმნით, საჭიროების შემთხვევაში მოწმობას იუსტიციის სახლში ვარეგისტრირებთ და ამ საბუთებით სასაფლაოს ნებართვას ვიღებთ. ხშირად ურნის ჩამოტანა და დაკრძალვა ერთ გეგმად ფორმდება: ჩვენი თანამშრომელი აეროპორტში ხვდება ურნას ან ოჯახის წევრს და იმავე ან მომდევნო დღეს ცერემონია ტარდება.

ფერფლის გაფანტვა: რა უნდა იცოდეს ოჯახმა

ზოგი ადამიანი სიცოცხლეში ითხოვს, რომ მისი ფერფლი ზღვაში, მთაში ან საყვარელ ადგილას გაიფანტოს. საქართველოში ეს პრაქტიკა იშვიათია და მკაფიოდ არ არის რეგულირებული, ამიტომ ოჯახს ვურჩევთ, რომ ფერფლის გაფანტვა მხოლოდ კერძო მიწაზე, მესაკუთრის თანხმობით მოხდეს, ხოლო საჯარო ადგილზე, მაგალითად ეროვნულ პარკში ან ქალაქის ტერიტორიაზე, წინასწარ გაირკვეს ადგილობრივი წესები. ბევრი ოჯახი კომპრომისს ირჩევს: ფერფლის მცირე ნაწილი იფანტება სიმბოლურ ადგილას, ხოლო ძირითადი ნაწილი საფლავში იკრძალება, რომ ოჯახს ხსენებისთვის მუდმივი ადგილი ჰქონდეს.

ფერფლის დაკრძალვა სოფლის სასაფლაოზე

სოფელში ურნის დაკრძალვა ხშირად უფრო მარტივია, ვიდრე ქალაქში: ფორმალური ნებართვა ხშირად საჭირო არ არის, ხოლო ადგილი წინაპრების საფლავთან, თემთან შეთანხმებით, მარტივად გამოიყოფა. ასეთ შემთხვევაში ჩვენი თანამშრომელი ურნას თბილისიდან ოჯახთან ერთად ჩაიტანს, მესაფლავე ადგილზე ამზადებს მცირე ორმოს, ხოლო ცერემონია სოფლის ეზოში ან სასაფლაოზე ტარდება, მეზობლებისა და ნათესავების მონაწილეობით.

ორი ურნა ერთად

როცა ოჯახში ორივე მეუღლე კრემირებული იყო, ხშირად სურთ, რომ მათი ფერფლი ერთად განისვენებდეს. ორი ურნა თავსდება ერთ მცირე საფლავში ან ორმაგ კოლუმბარიუმის ნიშაში, ხოლო ზედ იდგმება საერთო ფილა ორი სახელით. თუ პირველი ურნა უკვე დაკრძალულია, მეორის დამატება მარტივი პროცედურაა, რომელიც ერთ დღეს სრულდება.

ხშირად დასმული კითხვები